สัณฐานลูกคลื่นกระแสไฟฟ้าหฤทัยที่สามัญ
By Paezon
ช่วงเวลาที่กล้ามใจอยู่ณยุคสมัย พลังกระแสไฟภายนอกเซลล์จะเสมอภาคทั้งหมดเพราะว่าเป็นทดเทียบกับภายในเซลล์ที่เป็นลบเลือน เผื่อว่าตวงความต่างศักดาไฟฟ้าระหว่างจุดสองจุดบนผนังข้างนอกเซลล์จะเจอว่า ความตรงข้ามกันพลังนั้นยังไม่ตายแกนกลางจึงปราศจากคลื่นไฟฟ้ามีขึ้นในในตอนนั้น แต่ครั้นเมื่อกล้ามเนื้อถูกเร้าศักดากระแสไฟที่เยื่อเซลล์จะแลกไปทำเอาข้างในเซลล์ มีพลังกระแสไฟฟ้าเป็นลบและภายในเซลล์เป็นบวกอื้นว่าบังเกิด depolarization ย่านที่ควรกระตุ้นเร้าเกิดความตรงข้ามกันศักย์รุ่งบนเยื่อเซลล์ระหว่างสถานะที่ถูกหนุนและตำแหน่งที่ยังไม่ย่อมเยาเร้า นั่นคือชักจะมี dipole มีขึ้นแนว dipole ขึ้นตรงต่อแนว การซ่านขจรขจายของ depolarization และความจุของ dipole ขึ้นอยู่กับเขตแดนของเนื้อเยื่อเซลล์ที่ถูกสนับสนุนและไม่ถูกกระตุ้นเร้าในการกำหนดภาพความต่างศักย์ไฟฟ้าที่เกิดขึ้นมักจะใช้คลื่นของแผนภูมิเป็นบวกครั้งแนวของ dipole วิ่งเข้ามาหาอิเล็กโทรดและเป็นลบเมื่อทิศทางของ dipole วิ่งไปจากอิเล็กโทรดการแปรผันทางไฟฟ้าริเริ่มจาก primary pacemaker ของหัวใจใจเอเตรี้ยมขวาถูกเหนี่ยวนำทำเอาเกิดคลื่นกระแสไฟกระจายไปทั่วเอเตรี้ยมและเวนตริเกิลทั้งสองข้างจากภาวะ polarization เป็น depolarization แล้วกลับเป็น polarization ใหม่นี้เราสมุดปฏิทินโหรคลื่นกระแสไฟฟ้าได้โดยใช้เครื่องทางกระแสไฟฟ้าที่มีความรวดเร็วและพลังแพร่ที่คู่ควร การหมายไว้ทำได้โดยใช้ขั้วอิเล็กโทรดวางแตะที่ที่หลักเกณฑ์บนหนังโดยไม่ต้องวัดที่หัวอกต่อหน้าด้วยเหตุว่า ตนมีคุณค่าในการนำไฟฟ้าที่ดี คลื่นไฟฟ้าจากหัวจิตหัวใจจึงคลายไปทุกทิศทุกทางทั่วกายและออกสู่อาณาบริเวณหนังได้



January 3rd, 2012